Geschiktheid

Wat is de gisting die optreedt wanneer melkzuur zich ophoopt en uw spieren pijnlijk worden?


Ophoping van melkzuur in spieren kan pijn veroorzaken tijdens het sporten - maar niet daarna.

Photodisc / Photodisc / Getty Images

Carl Scheele ontdekte bijna 240 jaar geleden melkzuur. Toch blijft deze fascinerende substantie vandaag de dag nog slecht begrepen. Gedurende het grootste deel van deze tijd hebben wetenschappers melkzuur gepresenteerd als een ongewenst bijproduct. Erger nog, ze hebben het aangeboden als de demon die je spieren laat branden en pijn doet wanneer je niet genoeg zuurstof kunt opnemen. Pas recent is de positieve rol van melkzuur in gezondheid en ziekte duidelijk geworden. Melkzuur dient als een regisseur en een boodschapper door je hele lichaam. Het coördineert en communiceert tussen en binnen cellen. En het voedt vele anaërobe en aerobe processen. Toch bestaan ​​er nog steeds verschillende mythen over melkzuur in trainingshandleidingen en populaire tijdschriften.

Tip

  • Melkzuur heeft een slechte reputatie, maar speelt een belangrijke rol bij de coördinatie en communicatie tussen en binnen cellen.

Melkzuur verlaagt de pH-waarden

Onderzoekers bepalen de pH door de waterstofionen in een oplossing te meten. Hoe hoger de waterstofionconcentratie, hoe lager de pH. Een uitgebalanceerd systeem heeft een pH van 7,0. Een zuur systeem heeft dus een pH lager dan 7,0. Melkzuur heeft een grote concentratie waterstofionen en een pH van 3,9. Het verzuurt dus water wanneer het in een laboratoriumomgeving wordt getest. Sommige wetenschappers hebben echter betoogd dat dit proces niet in je lichaam plaatsvindt. In een brief van Robert Robergs en collega's in Physiology van januari 2018 staat bijvoorbeeld dat melkzuur in geen enkel levend organisme voorkomt, omdat je lichaam constant streeft naar een pH-balans. In plaats daarvan beweren zij dat niet-zuur lactaat, en niet melkzuur, het eindproduct is van inspanningsmetabolisme. Maar solide wetenschappelijk onderzoek ontkracht dit vreemde idee. In een direct antwoord presenteert Qi Qian de argumenten dat melkzuur de enige oorzaak van inspanningsacidose blijft. Deze technische term verwijst naar de "verbranding" die u krijgt tijdens een te intensieve training.

Melkzuur reageert op spanning

Dat brandende gevoel heeft helaas geleid tot een andere mythe over melkzuur. Dit pijngevoel heeft ertoe geleid dat mensen melkzuur waarnemen als de demon die verantwoordelijk is voor spierpijn. Een paper van april 2018 in Cell Metabolism probeert deze mythe te ontkrachten. In dit artikel beweert George Brooks dat melkzuur je een spanningsmarker biedt in plaats van spanningsmarker. De auteur beschouwt melkzuur als de brandstof die nodig is voor een zware training. Hij gaat verder en beschouwt het als een genezingsinstrument. Een beoordeling in november 2017 door Shiren Sun en collega's in Fysiologie ondersteunt deze visie. Deze onderzoekers laten zien hoe melkzuur ontstekingen vermindert, immuniteit activeert en wonden geneest. Het speelt ook een belangrijke rol bij geheugenvorming en hersenbescherming.

Melkzuur blijft onafhankelijk van zuurstof

Louis Pasteur merkte in 1861 op dat gist meer suiker consumeerde in een zuurstofrijke omgeving. In de loop van de jaren groeide het "Pasteur-effect" geleidelijk uit tot het idee dat hoge niveaus van zuurstof lage niveaus van melkzuur veroorzaakten. En latere wetenschappers breidden het verder uit in het idee dat lage niveaus van zuurstof hoge niveaus van melkzuur veroorzaakten. In 1924 speculeerde Archibald Hill dat de melkzuurspiegel tijdens veeleisende inspanning steeg vanwege onvoldoende zuurstof. Karlman Wasserman gebruikte dit idee om het concept "anaërobe drempel" in 1964 te creëren. Wasserman ging ervan uit dat een intensief bewegend onderwerp uiteindelijk snel opkomend melkzuur niet goed kon verwijderen. Hij nam ook aan dat zuurstofstoornis deze reactie veroorzaakte. Maar moderne wetenschappers hebben deze veronderstellingen verworpen. Een brief van Rinaldo Bellomo en medewerkers in het New England Journal of Medicine uit maart 2015 geeft veel voorbeelden van hoe de vermeende lactaat-zuurstofrelatie afbreekt bij nauwgezet onderzoek. Melkzuurspiegels blijven bijvoorbeeld stijgen bij maximaal sportende atleten met volledige oxygenatie. Ze blijven ook constant in atleten die in zuurstofarme omgevingen werken. Al met al suggereren deze bevindingen dat lage zuurstof in sommige, maar niet in alle situaties melkzuurproductie kan veroorzaken.